Ko nije plakao?
Danas 22.02.2021 | Piše: Pavle Simjanović
Filmska kritika: Dara iz Jasenovca Režija: Predrag Antonijević; scenario: Nataša Drakulić; zemlja: Srbija, 2020. Pošto se radi o odličnom primeru za analizu namere autora koji je ušao u ring sa pričom iz doba holokausta/šoe, dozvolićete mi da napišem pasus ili dva o italijansko-francuskom filmu „Kapo“ mog omiljenog anarhiste, italijanskog Jevrejina Đila Pontekorva, snimljenom u Jugoslaviji 1959. godine.
Glavna junakinja, četrnaestogodišnja francuska Jevrejka Edit (Suzan Strazberg, ćerka Lija Strazberga), talentovana pijanistkinja, biva, početkom Drugog svetskog rata, u raciji, zajedno sa roditeljima, odvedena u neimenovani logor za istrebljenje, ili barem početak istrebljivačkog procesa. Prve noći, nakon što su roditelji odvojeni od dece, Edit upoznaje logorašicu Sofiju, kada priča suštinski počinje da dobija zlokobne obrise. Sofija, u tumačenju glumice sa
