Гласачке исповести једне новосадске пензионерке
Данас 06.04.2022 | Пише Вера Шоти, новинарка у

Кад сам била дете слушала сам повремено да су били неки избори и да има нешто што се зове посланик.
Учитељица у основној школи је такође помињала изборе, да је то свечан дан, недеља и да ће нааши родитељи ићи да обаве грађанску дужност, тј. да ће гласати. Наш новосадски посланик је био, ко зна зашто, Светозар Вукмановић Темпо, чувени лик из Титове близине, који је држао митинге, на које нисам ишла, сваке четири године. И мој отац је био посланик, али у Темерину и мени то није представљало ништа. И после пунолетства, крајем шездесетих, дође прво гласање. Баш












