“Semper idem”, i 25 godina kasnije (skoro) sve je isto
Velike priče pre 1 dan | Piše Dušan Telesković
Dve i po decenije od 2000. ponavljaju se isti obrasci, pobune i represije. Gotovo identične ostaju i dileme koje prate studentski bunt: da li ulaziti u izbornu arenu ili ostati van nje, kakav je odnos sa opozicijom, da li ići sa ekspertskom ili političkom listom na izbore, da li izborni proces ima smisla u uslovima sistemskih nepravilnosti i kakav je domet simboličkih akcija poput pešačkih marševa kroz Srbiju
“Semper idem” ili u prevodu “uvek isto”, politički, u današnjoj Srbiji, nesumnjiv je osećaj svih onih koji su bili politički aktivni krajem devedesetih i početkom dvehiljaditih. Poteze studentskog pokreta danas i tadašnjeg “Otpora” sa jedne strane i Slobodana Miloševića i Aleksandra Vučića sa druge strane, ne povezuje samo površna simbolika, već čitav niz dubinskih obrazaca političkog odgovora sistema na njega. Dve i po decenije kasnije, kao u loše naučenoj lekciji
