Negativna politička utopija našeg doba: Premijera Šekspirovog „Kralja Lira“ u minhenskom Rezidencteatru
Danas pre 16 sati | Zoran Andrić
Šekspirov „Kralj Lir“ u minhenskom Rezidencteatru nije porodična tragedija prerušena u političku dramu, već anatomija vlasti koja više ne ume da proizvede budućnost.
U inscenaciji Elze-Sofije Jah, suočenoj s apokaliptičnim scenskim pejzažom, Lir postaje figura suverena koji se odriče krune, ali ne i prava da ostane središte sveta. Scenografija Marlene Lokeman uspostavlja prostor posle katastrofe: pustoš bez centra, orijentacije i izlaza. Arhitektura vlasti iščezla je, a njeni akteri nastavljaju da se kreću kroz ostatke poretka čija su pravila prestala da važe. Oluja više nije puka prirodna sila niti metafora duševnog
