Izgubiti se u tom gradu

Preplivavati gradske ceste prsno, riti s glavom kroz beton i odgurivati ga s rukama... Spavati stišnjen kao embrion, kao nadembrion, s glavom u vlastitom trbuhu, čeljusti utrnulih u nekom nezvonkom saksofonskom zavijanju s pekućim očima od velocity posvećenja uljanicom, s vjetrovima ulica, koji umjesto da bi pravili talase, plešu oko plamena kao pleme prilikom raspolovljenja kamena, rođenja prudnika. kad sam konačno zagrlio taj grad, od smrtnog umora legao sam na