Kafa i šećer u kocki

Da je Jugoslavije, bio bi Dan žalosti u cijeloj zemlji. A da se nije krvavo raspala, rađalo bi se podno njenih visova, uza rijeke, blizu nacionalnih parkova, kraj vrata komšija u neboderima, u zajedničkim dvorištima, više djece nego što bi odraslih odlazilo na drugi svijet. Pa bi bilo i više od dvadeset milijuna stanovnika. Ne računajući najmlađe koji ni u takvom okruženju ne bi razumjeli šta je to Dan žalosti, kao i mlade koji ne bi znali šta