Jedna mučenica

U metežu bočica, tkanina skupocenih, Haljina mirisnih i krasnih, Kraj vaza od mramora, kraj slika, pored snenih Lampi, divana sladostrasnih, U sobi zagušljivoj, čiji je vazduh mlaki Kao u stakleniku koban, Gde buketi izdišu poslednji dah svoj laki Iz svoga staklenoga groba, Jedan leš, obezglavljen, po jastuku podatnom Još toplu struju krvi lije, Nalik na neki potok crveni, što ga platno Ko sasušena njiva pije. Sliči na avet bledu što rađa se iz mraka Prikivajući