Puškin o Karađorđu i njegove misli o Srbiji: “Nad Srbijom smiluj se ti, Bože…”
Nedeljnik 20.09.2020 | Čedomir Antić
Profimedia Aleksandar Puškin imao je dvadeset i jednu godinu kada su ga carske vlasti proterale u Beserabiju, daleku provinciju na Dunavu (današnju Republiku Moldaviju).
Boraveći tri godine u ovom progonstvu Puškin je upoznao tamošnje prognane Srbe. Jednu pesmu posvetetio voždovoj ćerki. O njoj piše kao o suprotnosti ocu, vojskovođi, brutalnom ratniku. Umesto “noža naošternog bratoubistvom” izabrala je “smireni život pred nebesima”. Deset godina kasnije Puškin je ponovo u Moskvi, tamo 1830. piše “Pesmu o Georgiju Crnom”. Karađorđa zadivljujućeg, ali brutalnog, junaka čiju sudbinu poistovećuje sa istorijom njegove zemlje, ipak
