Šaban Šarenkapić: Nježnost sirotinje

Na dvadeset prvi maj tekuće ’68. godine Moji se drugovi uvježbavaju da tijelima Na stadionu načine sliku Opšteg napretka Ja, šestak, i moja majka, smjerna udova Zaludno kliberamo od kuće do kuće S praga na prag bezdjetnih komšija Uglavnom težaka U potrazi za spasonosnom odijevkom: Za crnim pantalonama i bijelom Košuljom kratkih rukava Obaveznim za učesnike gradskog sleta Kao da sad gledam: u cik jutra varljiva Majka u naručje sa žice zgrće Ruho iz očeve sirotinje