Stubište nasuto lišćem

Stubište nasuto lišćem i zadnje oprano rublje, Na oktobarskom vjetru u sipljivo popodne. Mi smo dva čudna ploda sa voćke istorodne, Što se ne boje iz priče izvući pouke dublje. Držiš li barut u ruci, ognju ne pristupaj blizu! (Haljina negromanta, štap, sova razapeta). Skupo se naplaćuje pouka kasnih ljeta: Ne ponavlja se ista greška dva put u nizu! Mir scene: naša ratna sjekira zakopana. Snovi nagužvani su u smeđem lunch-paketu. Još pod nogama kruži u sporom