Politička nezrelost i kult vođe: Između zakona i mesije
Novi magazin pre 2 dana | Novi magazin
Nedavni talas digitalnog ushićenja u kojem se ime rektora Đokića proklamuje kao ime novog spasitelja, razotkriva duboku, metastaziranu patologiju srpskog društva: hroničnu političku nezrelost. Ovaj fenomen nije puka anegdota niti prolazni trend na društvenim mrežama, već simptom kolektivne nesposobnosti da se iskorači iz pretpolitičkog mulja, gde se umesto u snagu institucija, podelu vlasti i vladavinu prava bezuslovno veruje u magijsku, gotovo religijsku moć „pravog čoveka“.
Fenomen potrebe za vođom i sklonost ka kultu ličnosti u srpskom društvu predstavlja složen i višeslojan društveno-istorijski obrazac, koji se iznova aktuelizuje u različitim političkim i društvenim okolnostima. Istorijski posmatrano, srpsko društvo je često funkcionisalo u okvirima snažnih ličnosti koje su simbolizovale stabilnost, otpor ili nacionalni identitet. Od Karađorđa i Miloša, preko kralja Aleksandra Karađorđevića i Tita, pa do političkih lidera 20. i 21.
